.::پورتال دانش آموزی تفریحی ایرانیان::.

بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى‏ در دیدار با خانواده‌های شهدا، ایثارگران و جانبازا‏ن

براى من افتخار و شرف است كه در جمع خانواده‏هاى معظم شهیدان و بازماندگان افرادى كه برترین عناصر انسانى زمان ما بودند و در جمع جانبازان عزیز كه شهیدان زنده‏ى دوران ما هستند، حضور پیدا كنم.

خانواده‏ى شهیدان و ایثارگران از نظر تأثیر و ارزش رفتار و حركت، فقط با خود شهدا قابل مقایسه هستند؛ با هیچ قشر دیگرى در انقلاب، این مجموعه قابل مقایسه نیستند. ارزش آن مادران و پدران، آن همسران و فرزندان و بازماندگان كه حرمت خون شهیدشان را حفظ كردند و خودشان با صبرشان، با گذشتشان مظهر دیگرى شدند از فداكارى در پیشبرد اهداف انقلاب، این است كه یكى از مؤثرترین و نقش‏آفرین‏ترین عناصر كشورند. نمیخواهیم تعارف كنیم یا خوشامد بگوئیم؛ میخواهیم حقیقت مطلب آنچنان كه هست، روشن شود.

یك ملت با آرمانهاى بلند و اهداف مقدس و والا در مقابل جبهه‏ى وسیع دشمنى‏هاى كینه‏توزانه، براى رسیدن به این هدفها و آرمان چه كار باید بكند؟ جز همت، جز عزم راسخ، جز ورود در میدانهاى خطر، جز خطرپذیرى و آمادگى براى رویاروئى با حوادث، كار دیگرى میتواند بكند؟ و ملت ما این كار را كرد. ملت ما به دنبال آرمانها و هدفهاى والاى انقلاب اسلامى در مواجهه‏ى با دنیاى نكبت‏بار كفر و استكبار و كین‏توزى‏هاى قدرتهاى سلطه‏طلب شرق و غرب حركت كرد و عزم راسخ نشان داد. مظهر این عزم راسخ در یك دوره‏ى طولانى، همان جوانانى بودند كه به تعبیر توصیف كننده‏ى شهدا كربلا «لبسوا القلوب على الدّروع كأنّهم یتهافتون الى ذهاب الأنفس»؛ دلها را بر روى زره‏ها پوشیدند و به استقبال خطر رفتند؛ عاشقانه وارد میدان شدند و جان گرامى و عزیزشان در مقابل آن آرمانها در نظرشان كوچك شد. با چنین عزمى، با چنین اقتدار معنوى و روحى‏اى رفتند و در میدانها ایستادند. مقاومت آنها توانست زانوى جبهه‏ى متحد كفر و استكبار را خم كند، او را از پا در آورد و از میدان خارج كند. این كار را جوانهاى ما كردند.

اگر ما در زمینه‏هاى سیاسى، اجتماعى، اقتصادى، آبادى كشور، عزت ملت هر پیشرفتى در طول این بیست و هفت سال كردیم، مرهون فداكارى آن كسانى است كه در بحرانى‏ترین روزها و سخت‏ترین آزمونها سینه‏هایشان را سپر كردند و رفتند در مقابل خطر ایستادند؛ هوشیارانه و صبورانه مقاومت كردند و جنگیدند. «فمنهم من قضى نحبه و منهم من ینتظر». برترینهاشان آن كسانى بودند كه به شهادت رسیدند. شهداى زنده‏ى ما، این جانبازان عزیز هم در حقیقت شهیدند، اینها برترینهایند. این بود كه ملت ایران را به صورت یك نیروى شكست‏ناپذیر در آورد؛ این است كه در تحلیلهاى امروزِ دنیا، آنجائى كه صحبت از تعرض و تجاوز و اهانت به ملت ایران است، عقلاى قوم میگویند با ملت ایران شوخى و سرسختى نكنید. این اقتدار معنوى را همین جوانها براى ما به وجود آوردند و این شد یك ذخیره براى این ملت. خون شهیدان ما هدر نرفت؛ خدا را سپاس میگوئیم.

شهداى ما، هر قطره خونشان توانست اكسیرى بشود براى تبدیل عنصرهاى پَست و نخاله‏ى وجود ما به عنصرهاى والا و باشرف. شهدا خودشان متحول شدند و در ارواح جوانان ما و مردم ما تحول آفریدند. جوانهاى امروز نه امام را كه مظهر قداست و شرف و نمونه‏ى برترین اولیا بعد از معصومین بود، دیده‏اند، نه دوران جنگ را تجربه كرده‏اند، نه سختیهاى دورانهاى قبل از انقلاب را دیده‏اند؛ اما همین جوانهاى امروز با روحیه‏ى آماده و قوى، با ذهن روشن و عزم راسخ ایستاده‏اند. این بر اثر چیست؟ این همان تزریق خون است كه شهیدان ما به این انقلاب انجام دادند؛ شهیدان ما را زنده كردند. این، یك ذخیره است. این ذخیره را ملت ایران باید حفظ كند.

به خانواده‏ى شهدا میخواهیم بپردازیم. من عرضم این است كه پدران شهدا، مادران شهدا، همسران صبور شهدا، فرزندان شهدا در این افتخارات پشت سر شهدا قرار دارند. اگر خانواده‏هاى شهدا این صبورى را نمیداشتند، این تكریم به شهادت عزیزان خود برایشان این‏قدر بااهمیت نبود، قدر شهادت در جامعه‏ى ما مى‏شكست. شهدا خودشان گوهر گرانبهائى شدند و درخشیدند و خانواده‏هاى شهدا با رفتار خود، با ایمان خود، با صبورى خود، این گوهر درخشنده را در معرض دید همه قرار دادند.

لازم است از همسران جانبازان هم صمیمانه تشكر كنم؛ خانواده‏هاشان، همسرانشان، كه این شهیدان زنده را مثل جان گرامى رعایت كردند و حفظ كردند.

دو سه نكته عرض كنیم: یكى این است كه یاد شهیدان نباید در جامعه‏ى ما از ذهنیتها خارج شود. شهیدان را باید زنده نگه داشت. یاد شهیدان را باید گرامى بدارید و زنده نگه دارید؛ در همه‏ى استانهاى كشور این معنا وجود دارد. بیست و سه هزار شهید استان خراسان بزرگ - شامل سه استان كنونى - یكى از برجسته‏ترین و بزرگترین رقمهاى افتخارآفرین است. نگذارید غبارهاى فراموشى - كه عمداً گاهى این غبارها را میخواهند بر روى این خاطره‏هاى گرامى بپاشند و قرار بدهند - روى این خاطره‏هاى گرامى را بگیرد؛ زنده نگه دارید. مسئولان هم بایستى این كار را بكنند؛ مسئولان بنیاد شهید هم موظفند؛ مسئولان دستگاههاى دیگر دولتى و عمومى هم وظیفه دارند. خود خانواده‏ها هم در محیطهائى كه شعاع نفوذ و سلطه‏ى آنهاست، این كار را انجام بدهند. از نام شهید و از افتخار به شهید هرگز غفلت نكنید. تبلیغات عنادآمیز دشمنان سعى كرده‏اند كه ارزشهاى شهید را بتدریج كم كنند و در مواردى به ضد ارزش تبدیل كنند! این در كشور ما اتفاق افتاد؛ این سعى انجام گرفت؛ البته خنثى شد. اما عده‏اى این قدر وقاحت ورزیدند كه نام شهدا و اصل شهادت را زیر سئوال ببرند. شما ببینید توطئه‏هاى دشمن تا كجا از لحاظ فرهنگى و سیاسى نفوذ میكند و چقدر من و شما باید هشیار باشیم كه جلو این توطئه‏ها را بگیریم. معیار اسلامى، «شهید» را از زمره‏ى مردم معمولى بیرون مى‏بَرد و در كنار اولیا و صدیقین قرار میدهد؛ آن یك نگاه والائى است كه به عقل ما هم درست نمى‏گنجد. حتّى با نگاه‏هاى مادى معمولى، شهید آن كسى است كه جان خود را براى نجات شرف و استقلال ملتش فدا كرده. هیچ وجدان و شرفى، هیچ دل بیدار و غیر بیمارى میتواند این را انكار كند؟ در كشور ما، در ایران اسلامىِ ما در یك برهه‏اى از زمان سعى كردند این را انكار كنند. فرزندان شهدا به نام پدرانشان افتخار كنند. آنها كسانى بودند كه نه در راه تهاجم به یك كشور بیگانه و به یك همسایه، در راه مقابله‏ى با تهاجم یك دشمن، در راه حفظ میهن، حفظ استقلال، حفظ شرف ملى ایستادگى كردند. آن كسانى كه در زمان حكومت شریر بعثى، به ایران حمله كردند و میخواستند ایران یا لااقل قسمتى از ایران را مثل وضع فعلى عراق بكنند كه اشغالگر بیاید داخل خانه و محله‏ى زندگى مردم و امكان تنفس را از پیر و جوان و مرد و زن بگیرد؛ به آنها اهانت كند، آنها را تحقیر كند، پا روى گردن آنها بگذارد؛ این كار را میخواستد با ملت ما بكنند. ببینید امروز اشغالگران در عراق چه كار میكنند! جلو جوانِ غیور عرب، مرد بیگانه همسر و خواهر او را بازرسى بدنى میكند! به یك مرد غیور از دیدن چنین منظره‏اى چه میگذرد؟ یك جوان غیرتمند عرب را در مقابل همسرش، در مقابل فرزندانش روى زمین میخوابانند، لگد روى پشت و روى سرش میگذارند. به یك خانواده‏ى عزتمند و با شرف چه میگذرد در یك چنین وضعى؟ اینها میخواستند این كار را با ملت ایران بكنند. صدام و حزب بعث و پشتیبانان امریكائى و شوروى و اروپائىِ او قصد داشتند با ملت ایران چنین معامله‏اى بكنند. و این جوان رزمنده‏ى ما نگذاشت. كدام افتخار از این بالاتر؟ جوان رزمنده‏ى ما رفت مثل كوه در مقابل تجاوز دشمن ایستاد. چه افتخارى با این افتخار برابرى میكند؟ شما دختر همین جوانى، پسر همین جوانى، همسر همین جوان بودى، پدر مادر همین جوان هستى؛ افتخار كن. این یك مطلب، كه یاد شهدا، افتخارات شهدا، عزت شهدا را همه باید نصب‏العین خودشان قرار بدهند؛ نگذارید فراموش بشود. شما غفلت كنید، نیروهاى انقلاب غفلت كنند، نیروهاى مؤمن غفلت كنند، نفوذى‏هاى دشمن از آن طرف وارد میشوند و چیزى هم طلبگار میشوند. «فاذا ذهب الخوف سلقوكم بالسنة حداد اشحّة على الخیر اولئك لم یؤمنوا فاحبط اللَّه اعمالهم»؛ وقتى كه روز خطر است، در لانه‏ها خزیدند و نفسشان در نیامد. وقتى خطر برطرف شد؛ مردان خطرپذیر در مقابل خطر سینه سپر كردند و خطر را برطرف كردند، اینها از لانه‏هاشان بیرون مى‏آیند؛ زبانهاى دراز، زبانهاى تیز، طلبگار هم میشوند! مگذارید دشمنان انقلاب، دشمنان امام، دشمنان خط جهاد، دشمنان خط ایمان باللَّه، طلبگار بشوند.

من تشكر میكنم از كسانى كه یادواره‏هاى شهدا، كنگره‏هاى بزرگداشت شهدا را با محتواها و مضمونهاى قوى و عالى در سراسر كشور برگزار كردند و همچنین از آن كسانى كه یاد و خاطره‏ى شهیدان را در كتابها تدوین و پخش كردند. بنده خودم از این كتابها هر چه دستم برسد میخوانم و بهره‏مند میشوم؛ حقیقتاً بهره‏مند میشوم. انسان لذت مى‏برد؛ از لحاظ روحى ابتهاج پیدا میكند وقتى این شرح حالها را میخواند. نگذارید این خط متوقف بشود.

نكته‏ى دوم این است كه خود خانواده‏ى شهدا؛ جوانهاى شهدا؛ پسرهاشان، دخترهاشان بایستى پاسداران حقیقى ارزشهاى شهید باشند. امروز بحمداللَّه بسیارى از فرزندان شهیدان و جانبازان ما در دانشگاهها، در رتبه‏هاى علمى یا فارغ التحصیل شدند یا در شرف فارغ التحصیلى هستند؛ مبادا امواج گوناگون، اینها را از آن ریشه‏ى باارزشى كه دارند، غافل كند. ریشه‏ى آنها همان شهادت است. فرزندان جانباز افتخار كنند به پدران جانبازشان كه با جوانىِ در عین سلامت و تندرستى‏جسمى به میدان جنگ رفتند و براى خاطر خدا سلامتشان را براى همه‏ى عمر - یا چشمش را، یا گوشش را، یا دستش را، یا نخاعش را - از دست داده‏اند. این، افتخار دارد. این حركت عظیم، بزرگترین افتخار است. فرزندان این عزیزان، همسرانشان و خانواده‏هاشان به وجود اینها افتخار كنند. خود شما پاسدارى كنید؛ نبادا بگذارید كسانى با تبلیغاتشان، با وسوسه‏هاشان این روحیه را بشكنند. من گاهى در ملاقات با خانواده‏هاى عزیز شهدا، از اینها میشنوم كه از برخى از اظهاراتى كه گاهى كسى گوشه‏كنار میكند، گله‏مندند. تحت تأثیر این حرفها قرار نگیرید. حقیقت را كه نمیشود پوشاند؛ این حقیقت درخشان كه عزیز شما توانسته است كشورش را، استقلالش را، عزت و حرمت ملى را حفظ كند. این نكته مربوط به خانواده‏هاى شهدا و خانواده‏هاى جانبازان است.

نكته‏ى سوم در مورد بنیاد شهید است. بنیاد شهید بایستى همه‏ى توان و نیرو و نشاط و امكانات را در خدمت رفاه مادى و معنوى و اخلاقىِ خانواده‏ى شهدا قرار بدهد. این، اصل است. این اصل باید در همه‏جا مورد توجه قرار بگیرد؛ هم در مشهد و خراسان و هم در نقاط دیگر.

و آخرین نكته این است كه داعیه‏ى ما در دنیاى امروز، داعیه‏ى كوچكى نیست؛ داعیه‏ى بزرگى است. نمیتواند تبلیغات خارجى تو سر جنس ما بزند. ما میدانیم چه میخواهیم و چه داریم؛ ارزشش را میدانیم. داعیه‏ى ما آنچنان داعیه‏اى است كه امروز در دنیاى اسلام، در هر كشورى از كشورهاى اسلامى - چه در آفریقا، چه در آسیا - و در هر نقطه‏اى این داعیه‏ها و این شعارها مطرح بشود، اكثریت قاطع مردم با آن همراهى خواهند كرد؛ براى آن شعار خواهند داد و اظهار ارادت و عشق خواهند كرد. این، داعیه‏ى ماست؛ یعنى داعیه‏اى است كه حرف دل همه‏ى ملتهاى مسلمان است. شما استقبالى را كه مسلمانها در كشورهاى مسلمان از رئیس‏جمهور كنونىِ ما و در دورانهاى قبل از رؤساى جمهور ما - كه آنها را مظهر نظام اسلامى میدانستند - كرده‏اند، ببینید. این دیگر عرب و عجم ندارد؛ اینجا آسیائى و آفریقائى ندارد. وقتى كسى كه مظهر ایران اسلامى است و در آن كشورها حاضر میشود، دلها، نه به صورت تشریفات، نه ظاهرسازى، به استقبال او میروند و براى او شعار میدهند؛ اگر دولتها و پلیسهاى آنها و دستگاههاى امنیتى آنها جلوشان را نگیرند. داعیه‏ى ما چنین داعیه‏اى است و این داعیه در همه‏ى دنیاى اسلام طرفدار حداكثرى دارد. من میگویم دنیاى اسلام، اما دائره از این وسیع‏تر است؛ در غیر دنیاى اسلام، مردمى كه با كارى كه جمهورى اسلامى دارد میكند و كرده است، آشنا هستند، آنها هم همین احساس را دارند؛ منتها آنجا آشنائى‏ها كمتر است. تبلیغات ما، تبلیغات متناسب با عظمت كارمان نبوده؛ تبلیغاتمان ضعیف بوده است. هرجائى كه میدانند، از این آرمان طرفدارى میكنند. این آرمان چیست؟ این آرمان «ضدیت با نظام سلطه» است.

ما میگوئیم دنیا را سلطه‏گران عالم تقسیم كرده‏اند به دو قسم: سلطه‏گر و سلطه‏پذیر. ما با این مخالفیم. سلطه‏گران غلط میكنند كه بر دنیاى غیر كشور خودشان میخواهند سلطه پیدا كنند. و دولتهاى سلطه‏پذیر - كه زورگوئى آن سلطه‏گران را قبول میكنند - بیجا میكنند كه على‏رغم میل ملتهاى خودشان تسلیم آن سلطه‏گرها میشوند؛ این حرف ماست. ما میگوئیم ملتها هویت خودشان را باید حفظ كنند؛ منافع خودشان را باید حفظ كنند؛ منابع طبیعى‏شان باید براى خودشان باشد؛ دیگران نباید به اینها زور بگویند؛ نباید سرزمین اینها را غصب كنند؛ نباید بر اینها سلطه‏ى سیاسى و فرهنگى پیدا كنند؛ این حرفى است كه همه‏ى ملتها و بسیارى از دولتها این حرف را قبول دارند و از بن دندان این حرف را مى‏پذیرند. این داعیه‏ى ماست. شعار در دنیا خیلى است؛ هنر ملت ایران این است كه این شعار را در عمل محقق كرده؛ «دو صد گفته چون نیم كردار نیست». روشنفكرهاى زیادى در دنیا همین حرفها را زدند؛ اما حرف بود. ملت ایران عمل كرد؛ ملت ایران ایستاد و همین ایستادگى بود كه بركت كرد و صدق دعاى ملت ایران را براى ملتهاى دیگر ثابت كرد و این‏طور ملتهاى دیگر علاقه‏مند به ملت ایران شدند. این داعیه‏ى ماست. این داعیه‏اى است كه كسى در كشور ما بتواند از او دست بردارد؟! جرأت كند از مردم ملاحظه نكند و بتواند بر خلاف این داعیه حركت كند؟! آن مجموعه‏اى، آن حزبى، آن گروهى، آن جناحى، آن جریانى كه بخواهد برخلاف این رفتار كند، مردم توى دهن آن جریان میزنند.

رحمت و فیض الهى را براى ارواح طیبه‏ى شهداى عزیزمان مسئلت میكنم. عافیت و سلامت را براى جانبازان عزیزمان از خداوند متعال مسئلت میكنم. صبورى و تحمل را براى خانواده‏هاى عزیز شهدا، خانواده‏هاى جانبازان، فرزندان آنها، همسران آنها، پدر و مادرهاى آنها مسئلت میكنم.

پروردگارا! ما را در این راه ثابت قدم بدار. پروردگارا! رفتار ما، گفتار ما، نیتهاى ما را مورد رضاى ولیّت قرار بده؛ ما را مشمول دعاى آن بزرگوار قرار بده. پروردگارا! روح امام را از ما راضى كن؛ روح شهدا را از ما راضى كن؛ مرگ ما را جز به شهادت در را خودت قرار مده.